تبلیغات
شاد باش...فرصت رو برای خنده از دست نده - خبر: برای اتحاد ایران و ایرانی گویش های محلی را کنار بگذارید

ای انسان خوب دنیا...تا به میشه خوب باش...تو که دلت یه دریاست...مثل تو بودم ای کاش


Admin Logo
themebox Logo
سلام



تاریخ:یکشنبه 6 آذر 1390-12:25 ق.ظ

نویسنده فقط خودم کوچیک شما بنفشه جون :

خبر: برای اتحاد ایران و ایرانی گویش های محلی را کنار بگذارید

در ایران  گویش های محلی در امر همزبانی خلل شایانی

 وارد کرده است

همه میدانیم که زبان اولین وسیله ی ارتباطی بود که نسل بشر از آن

استفاده کرد...زمانی که انسان ها زبان هم را نمی فهمیدند دلهایشان

هم همدیگر را نمی فهمید..به تدریج که زبان تکامل یافت ،انسان ها هم

به هم نزدیک شدند و توانستند در راه پیشرفت و تعالی قدم بر دارند.

تا اینکه به امروز رسیدیم .امروزی که پیشرفت را در بیشتر عرصه

های  زندگی خود شاهدیم و به خاطرش مدیون نقش زبان هستیم...

 امروزه جامعه ی بین المللی از یک زبان واحد( زبان انگلیسی) استفاده

 کرده تا ملت های جهان را به هم نزدیک کند اما با این همه ما باز هم

 فاصله ی عمیقی از هم داریم...چون از هر کشور تنها شمار معدودی

به طور کامل با این زبان بین المللی آشنایی دارند و بقیه یا این زبان

 را بلد نیستند یا به حد ناچیز بلد اند.به طوری که در برخود

با توریست ها نه می توانند آنها را راهنمایی کنند

و نه خود از آنها راهنمایی بگیرند....این از اوضاع جامعه ی

جهانی.......حال در ایران چه می گذرد؟

می دانید؟

آری در ایران هم گویش های محلی در امر همزبانی خلل شایانی

 وارد کرده است.به طوری که..... مایی که کاملا فارسی صحبت می کنیم

 در برخورد با لرها ، کردها ،اصفهانی ها،رشتی ها،شیرازی های،

ترکها و اعراب، کشورمان رفتارمان را عوض می کنیم و به تحقیر

 این جماعت می پردازیم.دست خودمان نیست.عادت کرده ایم

چون از قدیم الایام برای صاحبان این نوع گویش ها جک ساخته اند

 آنها را دهاتی و پشت کوهی تلقی کرده اند و به ما نیز چنین آموخته اند

 که اکنون اینگونه می اندیشیم و اینگونه رفتار می کنیم.

به همین سبب صاحبان گویش های محلی خودشان را از مردم فارسی

 لهجه جدا فرض کردند تا کمتر تحقیر بشوند.همین جدا

فرض کردن باعث شده بود که در دوره ای از تاریخ ادعای خود

مختاری کرده وبخواهند کشور بزرگ ایران را مثال شوروی سابق

 به چند کشور جداگانه تقسیم کنند.. به امید آن که از شر این تحقیر ها

 ،توهین ها و اهانت های ما خلاصی یابند. اما در این امر موفق نشدند

 و تا به امروز این تحقیر شدن هایشان از جانب ما ادامه دارد.

حال مسئله ی اصلی:...:...:اکثر مردم ایران گویش فارسی روان و

سلیس کتابی را می پسندند و آن را به سایر گویش ها ترجیح

می دهند......پس روی سخنم با صاحبان سایرگویش هاست:

.....:ای صاحبان گویش های مذکور،خواهشا همگی بیایید و گویش

 های خاص تان  ترک کنید.نگران نباشید ..فرهنگتان آسیبی

 نمی بیند.

 فرهنگ یک جامعه به نوع آداب و رسومش است نه به نوع زبانش

..این تفاوت گویشی فقط دل هایمان را از هم فاصله میدهد و هیچ

 سودی هم برای هیچکدام از ما ها ندارد.همین اکنون که من و

موافقانم این سمت و شما صاحبان گویش های محلی آن سمت

 قرار گرفته اید و نمی توانیم همگی در یک سمت جای بگیریم.

 این به دلیل آن است که بین ما و شما دیواری از گل بنا شده

است..دیواری که تفاوت درگویش نام دارد...دیگر با شماست که

 چه تصمیمی می گیرید  ......پس دوباره می گویم :بیایید همگی

 به گویش اصیل پارسی برگردید و با ویران کردن این دیوار گلی

 از تبدیل شدن آن به یک دیوار سیمانی جلوگیری کنید .

با سپاس